Nou ja, de poezen nog niet helemaal. Voor hen is alleen de schuur nu óók toegankelijk.
Het was al duidelijk dat een kattenluikje geen onbekend fenomeen is, maar we hadden het eerst nog dicht gelaten zodat ze de rest van het huis konden verkennen. Het is nu niet zo koud meer. Dus de keukendeur op een kier, dat moet kunnen. Afgelopen woensdag het kattenluikje geopend, en Gert erdoor geduwd. Nou, die schuur vond hij maar eng! gelukkig liet hij zich tegen 6 uur weer zien, en kon ik hem oppakken voor het blikvoer in de keuken.
Grietje had van de hele escapade niets meegekregen, die heeft de hele dag geslapen.
’s Avonds is Gert volledig uitgeteld. ooit gezien, een kat die uitgeteld is?
We moeten Gert maar inhuren als ragebol. Hij zit ónder de spinrag en stof!
Gelukkig heeft nu ook Grietje afgelopen vrijdag de schuur ontdekt. Wat een verschil met Gert! Gert oorspronkelijk huiskat, vond de schuur maar wat eng. Hoe dapper hij ook is. Grietje, zo angstig als het om mensen gaat, is direct op haar gemak.
Nu is het zondag. Gert en Grietje zijn in de schuur geweest vannacht, en dat is reden om de héle dag te slapen. Om vijf uur gaat Gert de schuur in, en meldt zich keurig om zes uur voor het blikvoer.
En vandaag zijn de paarden naar buiten gegaan! De afrastering is provisorisch gerepareerd. Na tien jaar begeeft de een na de andere paal het. Hesse in Weener heeft geen tijd om richelpalen te maken. Ze hebben momenteel teveel werk. Niet slecht, maar voor ons .. Onder enige morele druk (zeg maar ‘zeuren’ en niet weggaan voor een toezegging) heeft hij afgelopen vrijdag beloofd dat we woensdag 20 eikenhouten palen kunnen ophalen. Twee meter lang, 60x60, met spitse punt.
Zornita heeft een beetje zicht op het land. Het is grappig. Met de kas zijn we wel vaker buiten in de weer, en dat interesseert haar niet. Maar zodra ze ziet dat we met omheining bezig zijn is het heel andere koek. Ze legt een verbinding tussen ‘bezig met omheining’ en ‘naar buiten’. Heel bijzonder. Hoe zou dat heten? Cognitieve dit-of-dat?
Zal ik eens op Bokt vragen?
Als de paarden naar buiten gaan is het altijd weer feest. En voor ons ook wel spannend. Redden we het aan het halstertje tot aan het hek als er al een paard als een idioot aan het racen is?
Met veiligheidsmaatregelen (een corridor, extra lint her en der en de deur naar de stal en binnenpaddock uitnodigend open voor een terugweg) is het helemaal goed gegaan.
De buren klappen.
We zitten op een bankje, drinken een plopje en pfff! zijn tevreden.
