poeder
Takjes plukken, een paar dagen ophangen op een plek met zon en wind.
Strip de droge blaadjes van de steeltjes.
Vermaal de blaadjes in een vijzel, verwijder eventuele stengeldeeltjes.
Bewaar in afgesloten potje.
waterextract
Breng 2 kopjes water aan de kook. Roer hier een ¼ kopje Steviablaadjes door en laat dit 10 minuten trekken op laag vuur. Filtreer de thee vervolgens door een doek of koffiefilter. De verkregen donkergroene vloeistof is in de koelkast 2 weken houdbaar. Tip Invriezen als ijsblokjes is zeer goed mogelijk. Het extract is zo lang houdbaar en eenvoudig te gebruiken om dranken te zoeten. Belangrijk Van gedroogde blaadjes is 7 gram voldoende
alhoholextract
Things You'll Need:
- Stevia
- Grain alcohol
- Vodka
- Covered container
- Coffee filter
- Harvest your stevia in the morning when the essential oils peak. You must use stevia grown without pesticides, as the extract-making process concentrates undesirable chemicals. Wash the leaves and stems and remove any brown plant parts.
- Chop the leaves and stems coarsely. You must prepare enough fresh stevia to fill two lightly packed measuring cups.
- Combine the stevia with one cup of clear grain alcohol or vodka. You can use flavor-infused vodkas for variety, such as pear or citrus.
- Leave the stevia mixture steeping overnight in a covered container, but not more than 48 hours. Excessive steeping increases bitterness. Stir or gently shake the mixture several times while it steeps.
- Strain the alcohol and stevia mixture through cheesecloth or coffee filter to remove the plant matter. The mixture should appear greenish.
- Bring the stevia extract to a simmer over medium-low heat for 30 minutes. This evaporates the alcohol and concentrates the extract.
- Store the extract in the refrigerator up to three months. You must dilute the extract to taste before using with water.
Over de zoetheid van Stevia
Moderne chemische analyses tonen aan dat het blad van de stevig een complexe mix bevat van allerlei stofjes. Stevioside en rebaudioside A bleken het meest voor te komen. Rebaudioside A was het zoetst en het bleek bovendien, in vergelijking met stevioside, de minst bittere nasmaak te hebben. Rebaudioside A is om die redenen op dit moment ook het onderwerp van veel onderzoek en er worden pogingen ondernomen om de steviaplant zodanig te veredelen dat het percentage aan rebaudioside A sterk vergroot wordt.
De zoetheid van de steviabladeren varieert nogal als gevolg van de onberekenbaarheid van de natuur en de manier waarop het plantje geteeld wordt. Eigenlijk is het nogal een zinnig plantje: alles moet perfect zijn en perfect op elkaar afgestemd zijn voordat er sprake is van een hoog percentage aan stevioside. Die stevioside komt in de bladeren in de grootste hoeveelheid voor van ongeveer 2 tot in sommige gevallen zelfs meer dan 13 procent. De overige zoet- of bittersmakende stofjes komen percentueel wat minder voor in het blad: rebaudioside A (2 tot 4 %), rebaudioside C (1 tot 2 procent en dulcoside A (0.5 tot 1 procent). Rebaudioside B, D, E en F zijn ook aanwezig, maar slechts in minieme hoeveelheden. De precieze samenstelling is afhankelijk van de gebruikte cultivar. Er bestaan cultivars met veel meer rebaudioside A dan stevioside.
De samenstelling van de grond, de hoeveelheid zonlicht, de mogelijke luchtverontreiniging, de toegepaste irrigatiemethodes, de teeltmethodieken, de wijze van verwerken en produceren, de verpakkingen, alsmede de opslag en het transport, alles moet goed gaan. Als er ook maar een zwakke schakel in het geheel zit, zal de hoeveelheid stevioside veel lager zijn dan gehoopt of verwacht.
